در تاریخ بشری واقعه کربلا به همان اندازه که از حیث ماهیت حماسی حادثه ای است بی نظیر از زاویه عاطفی و انسانی غمبار است و حزن انگیز چنان که همین حادثه از منظر تاریخی و ریشه های وقایع، شگفت آور و تأمل زاست. شگفت آور از آن حیث که پنجاه سال پس از رحلت پیشوای اسلام امت آن رسول الهی با شتاب و با بی رحمی تمام یا با سکوت و همراهی وسیع به قتل عام فجیع خاندان مقتدای اعتقادی خود مبادرت کرد؛ کاری که در میان امم پیشین و پیروان پیامبران سلف بی سابقه است. تأمل را نیز از آن روی که این رخداد انعکاس واقعیت تاریخی خیره کننده تجدید اقتدار و صعود سریع خاندان اموی بر اریکه قدرت بود، آن هم در زمان کوتاهی پس از تسلیم آنان به دیانت توحیدی و انزوای کامل ایشان در میان جامعه اسلامی و قبایل عربی.