«حضور تشکل‌های کارگری در ساختار اقتصادی جوامع مدرن، باتوجه به وجود منافع متعارض در روابط میان کارگران و کارفرمایان، اهمیت زیادی دارد. این سازمان‌ها، هم به عنوان میانجی تعارضات اقتصادی در فرایند کار و هم به عنوان مهم‌ترین سازوکار تدافعی کارگران، نقشی حیاتی در نظام‌های اقتصادی موجود ایفا می‌کنند. بدیهی است که کارگر منفرد فقط می‌تواند سر دستمزد و شرایط کاری شخص خود با کارفرما وارد مذاکره شود و گرفتن امتیازات کلان‌تر تنها از رهگذر قدرت جمعی کارگران در فرایند مذاکره یا منازعه امکان‌پذیر است. از طرف دیگر، با تأمین یک‌طرفه‌ی منافع کارفرمایان در نبود تشکل‌های کارگری معیشت، قدرت خرید و امکانات مادی کارگران برای بازتولید حیات اجتماعی‌شان کاهش می‌یابد. زیرا کارفرمایان همواره تمایل دارند دستمزدها و امکانات رفاهی کارگران را برای افزایش ارزش‌آفرینی از فرایند کار و تضمین روند انباشت سرمایه به حداقل ممکن کاهش دهند. بنابراین، حضور تشکل‌های کارگری هم برای احقاق حقوق کارگران و هم برای جلوگیری از فرسایش نسلی و بین‌نسلی آن‌ها اهمیت بسیار زیادی دارد…» (از متن کتاب)

علیرضا خیراللهی
آگاه
رقعی
۳۰,۰۰۰ تومان
چاپ اول ۱۳۹۷
شومیز
۲۵۷ صفحه

کارگران بی‌طبقه (توان چانه زنی کارگران در ایران پس از انقلاب)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *