«پیام‌آور آدم» ریشه در باور انسان‌شناختی قرآن دارد. زمانی که قرآن می‌گوید: پیامبر، انسانی همانند سایر مردم است، هرگز نمی‌خواهد بگوید که پیامبر کم‌توان است و بلکه وقتی می‌فرماید که اگر این قرآن را بر کوه‌ها نازل می‌کردیم، از مهابت خدا فروتن و متلاشی می‌شدند، در واقع از عظمت و شکوهی یگانه به نام «انسان» سخن می‌گوید. انسانی که فقط به واسطه انسان بودنش، از امکان تعالی و کمال‌جویی تا بی‌نهایت برخوردار است. انسانی که صرفاً به واسطه انسان بودنش، الگوی مردم شده است و دیگر مردم عادی، جز در کارویژه او (دریافت وحی) در همه امور می‌توانند پا به پای او پیش بیایند.
«پیام‌آورِ آدم» تنها یک حرف اساسی دارد و می‌خواهد بگوید که اگر عظیم‌ترین رسالت تاریخ را انسانی عادی و عامی و بی‌سوادی (اُمی) با اتکا به امکانات محدود بشری به انجام رسانید و اگر آن پیامبر صادق، هرگز از تعاون و مشارکت و همکاری مردم زمانه‌اش اعلام بی‌نیازی نکرد، دیگر بهانه‌ای نمی‌ماند که تفرد و جمع‌گریزی، خاموشی و بی‌تفاوتی ما مدعیان مسلمانی را توجیه کند. خودباوری، امید، اعتمادبه‌نفس، تعهد، مسئولیت‌پذیری و پرهیز از فرافکنی، پیام بنیادین پیام‌آوری است که خود، مگر «آدمی» نمی‌نمود.

مهدی معتمدیمهر
کویر
رقعی
۱۶٫۰۰۰ تومان
چاپ اول ۱۳۹۷
شومیز
۱۸۳ صفحه

پیام‌آور آدم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *