حکومت‌های دیکتاتوری معمولا با طیفی از مخالفان روبه رویند؛ مخالفانی که از نظر آراء و عقاید، هدف‌ها و برنامه دراز مدت و شیوه مبارزه کم و بیش یکدیگر تفاوت و اختلاف دارند و عامل اتحاد آنها عمدتاً مخالفت با خودکامه و ادامه حکومت اوست. در میان مخالفان معمولا عده‌ای تلاش می‌کنند با ترغیب و قانع کردن خودکامه به اجرای اصلاحات، زمینه را برای گذار به دموکراسی فراهم کنند. عده‌ای هم از آغاز، یا پس از تلاش‌های بی‌حاصل برای اصلاح به این نتیجه می‌رسند که راهی جز سرنگونی خودکامه و حکومت او وجود ندارد. کارآمدی هر یک از این دو شیوه به علل و عوامل مختلفی مشروط است که یکی از آنها شخص خودکامه است. آیا خودکامه به رغم همه هشدارها استدلال‌ها و توضیحات مستند و مستدل مخالفان به دیکتاتوری ادامه می‌دهد یا اینکه اصلاح و مشارکت مردم در فرایند سیاسی و گذار به دموکراسی را می‌پذیرد و به هنگام هم می‌پذیرد؟
… از اسفند ماه ۱۳۵۳ به بعد، سیاستمداران مشروطه خواه، نویسندگان حقوقدانان و … با نوشتن نامه‌های سرگشاده به شاه، به او هشدار دادند شیوه حکمروانی‌اش به بن بست رسیده است و شاه را به اصلاح و نوسازی حکومت و سامان سیاسی به نفع ملت و کشور فراخواندند. آنها خواهان اجرای قانون اساسی بودند و از شاه می‌خواستند سلطنت کند نه حکومت….

محمدحسین خسروپناه

نشر پیام امروز
رقعی
۵۲,۰۰۰ تومان
۱۳۹۷ چاپ اول
شومیز
۵۹۰ صفحه

اصلاح یا انقلاب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *